Καλογήρου Παναγιώτης (Τάκης 1)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
Λίγα λόγια για εμένα
Γεννήθηκα Αθήνα..... Έχω ασχοληθεί με ΜΜΕ και είμαι ηλεκτρονικός. Στην ζωή μου οτι θέλησα το πέτυχα. Αυτό που δεν ήξερα ήταν το Χρηματιστήριο. Το πλήρωσα πανάκριβα. Ηταν το μόνο πράγμα που με έβαλε κάτω. Πείσμωσα τόσο, πού διέθεσα τόσες ώρες, όσες δεν διέθεσα για τίποτε άλλο για να το μάθω. Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να μου ξεπληρώσει οτι μου πήρε και όχι μόνο.Εδώ και αρκετό καίρο, έχω συνεχώς καλύτερα αποτελέσματα. Θέλω να δείξω στον απλό επενδυτή οτι τίποτα δεν είναι τόσο απλό. Αν δεν καταστραφείς δεν μαθαίνεις. Μάθετε για να μήν είστε και εσείς τα επόμενα θύματα. Τις γνώσεις που αποκόμισα σας μεταφέρω απο εδώ. Αποτελούν τις προσωπικές μου εκτιμήσεις και εμπειρίες. Να ξέρετε οτι κανείς δεν ξέρει τα πάντα . Γηράσκω αεί διδασκόμενος.
ANALYTAKIS TV
Σύνδεσμοι


ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ.....ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ
1008 αναγνώστες
Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012
01:00

Στην Ελλάδα των Μνημονίων, ένα μεγάλο μειονέκτημα του να συζητάς  το τι πρέπει να γίνει είναι πως η συζήτηση είναι πάντα θεωρητική.

Αφού τα μέτρα  αποφασίζονται  έξω, γιατί να ταλαιπωρούμαστε;

Θέλεις η χώρα σου να προσελκύσει επενδυτές κι είσαι υπέρ της χαμηλής φορολογίας για τις επιχειρήσεις;

Ή αντίθετα προτιμάς να αναδιανεμηθεί ο πλούτος και σαν τον Ολάντ να επιβληθεί υψηλή φορολογία στους πλουσίους;

Ξέρω, υπάρχουν υπέρ και κατά όπως και να το δεις, αλλά μη χολοσκάς ψάχνοντας να βρεις ποια λύση ειναι πιο σωστή. Καρφί δεν τους καίγεται.

Θέλεις προστασία των θέσεων εργασίας όσων κοντεύουν να βγουν στη σύνταξη;  Ή απελευθέρωση της αγοράς εργασίας με μαζικές απολύσεις τώρα, ώστε να προσληφθεί κάποια στιγμή την επόμενη δεκαετία και κάποιος νέος, έστω, για δείγμα; Δεν μπορείς να αποφασίσεις τι είναι πιο σωστό;

Ρίξε άλλη μια βουτιά και μη χαλάς τη ζαχαρένια σου. Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν ασχολείται.

Έλα όμως που κι αυτές ακόμα οι συζητήσεις που δεν γίνονται έχουν τα δικά τους πρακτικά αποτελέσματα. Πάρε για παράδειγμα τη Χαλυβουργία Ελλάδος.

Εκατό και πλέον εργάτες θέλουν να απεργήσουν. Το δικαίωμα στην απεργία είναι θεμελιώδες δικαίωμα και προστατεύεται συνταγματικά. Άρα; Άρα κανένα πρόβλημα, διεκδικούν δυναμικά καλύτερους όρους εργασίας και πολύ καλά κάνουν. Μαζί τους ως εδώ.

Μερικές άλλες εκατοντάδες εργάτες της ίδιας εταιρείας δεν θέλουν να απεργήσουν. Το δικαίωμα στην εργασία δεν είναι κι αυτό εξ'ίσου, αν όχι πιο σημαντικό; «Όπως υπάρχει το δικαίωμα στην απεργία, έτσι υπάρχει και αυτό στην εργασία», είπε χθες στον ΣΚΑΙ ο Σωτήρης Λεμονής, εργαζόμενος του εργοστασίου στον Ασπρόπυργο.

Εντάξει λοιπόν, ιερό και το δικαίωμα στην εργασία οπότε μαζί και με όσους εργαζομένους της Χαλυβουργίας θέλουν να δουλέψουν και με λίγα.

Και τότε; Με ποιόν είμαστε; Αδιέξοδο.

Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια ωραία δημόσια συζήτηση για την σύγκρουση των δύο δικαιωμάτων. Για το τι ισχύει σε άλλες χώρες και τι πρέπει να ισχύει στην Ελλάδα μας.  Η Άκρα Αριστερά του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζεται ως υπέρτερο του δικαιώματος στην εργασία το δικαίωμα στην απεργία και οι «νοικοκυραίοι» της ΝΔ κι οι φιλελεύθεροι να λένε τα δικά τους.

Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα υπέρ και της μίας και της άλλης πλευράς. Ωστόσο, δεν κάνουμε αυτή τη συζήτηση. 

Στην κλινικά νεκρή Ελλάδα της Μεταπολίτευσης μια τέτοια συζήτηση θα ήταν μόνο θεωρία, βαρετή, ανούσια.

«Με τα ΜΑΤια της Τρόικας» έγραφε το κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της Αυγής, χαρακτηρίζοντας την επέμβαση της αστυνομίας στη Χαλυβουργία «ανίερη πράξη» και «εξευμενισμό των δανειστών». 

Από την άλλη, «σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να αφήσουμε το εργοστάσιο να κλείσει καθώς θα στέλναμε λάθος μηνύματα στην διεθνή κοινότητα», δήλωσε ο βουλευτής της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης.

Και οι δύο πλευρές δεν χάνουν σάλιο και μελάνι για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην εργασία ή στην απεργία έτσι όπως το αντιλαμβάνονται.

Ξεκάθαρα δηλώνουν πως όλα γίνονται για τα μάτια της Τρόικας, για να μη μας κοιτάνε στραβά οι ξένοι δανειστές.

Ε, τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό; Είτε εσείς υποστηρίξετε το δικαίωμα στην απεργία είτε οι άλλοι στην εργασία είτε εγώ στην απόλυση, όλοι παίρνουμε άριστα στη θεωρία.

Στην πράξη; Στην πράξη η Χαλυβουργία όντως συμβολίζει κάτι. Αργήσαμε αλλά το πιάσαμε το υπονοούμενο. Να πούμε ΝΑΙ; Να φωνάξουμε ΟΧΙ;  Δεν ξέρω, πάντως δεν έχει πια σημασία.

Κανείς δεν μας ακούει.

Ας κάνουμε παίρνοντας σαν παράδειγμα την Χαλυβουργία, μια ερώτηση.

Πέρα από το δικαίωμα στην εργασία ή την απεργία, μπορεί να πεί κάποιος αν η Χαλυβουργία είναι βιώσιμη?

Γιατί αν δεν υπάρχει μέλλον και άρα αντικείμενο, ποιό είναι το ζητούμενο?

Σχόλια

25/07 09:48  first
Θα μας τρελανεις ρε Καλογηρου.Πως να ειναι βιωσιμο κατι οταν παραμενει επι μηνες κλειστο
25/07 13:22  Καλογηρου Παναγιωτης
Τότε γιατί συζητάμε για απεργία...όταν ενα πράγμα εχει τελειώσει?
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αναλύσεις καί σχόλια δεικτών - μετοχών.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ BLOG
http://analytakis.blogspot.com/

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
ΛΟΓΩ ΕΣΚΕΜΜΕΝΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ CAPITAL, ΜΠΟΡEIΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΗΛΕΣ

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΔ ΜΕΤΟΧΩΝ Σχολια Δεικτων Αναλυσεις



Από 22/11/13

Από 16/12/13
Flag Counter


[ Copy this | Start New | Full Size ]


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις