Καλογήρου Παναγιώτης (Τάκης 1)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
Λίγα λόγια για εμένα
Γεννήθηκα Αθήνα..... Έχω ασχοληθεί με ΜΜΕ και είμαι ηλεκτρονικός. Στην ζωή μου οτι θέλησα το πέτυχα. Αυτό που δεν ήξερα ήταν το Χρηματιστήριο. Το πλήρωσα πανάκριβα. Ηταν το μόνο πράγμα που με έβαλε κάτω. Πείσμωσα τόσο, πού διέθεσα τόσες ώρες, όσες δεν διέθεσα για τίποτε άλλο για να το μάθω. Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να μου ξεπληρώσει οτι μου πήρε και όχι μόνο.Εδώ και αρκετό καίρο, έχω συνεχώς καλύτερα αποτελέσματα. Θέλω να δείξω στον απλό επενδυτή οτι τίποτα δεν είναι τόσο απλό. Αν δεν καταστραφείς δεν μαθαίνεις. Μάθετε για να μήν είστε και εσείς τα επόμενα θύματα. Τις γνώσεις που αποκόμισα σας μεταφέρω απο εδώ. Αποτελούν τις προσωπικές μου εκτιμήσεις και εμπειρίες. Να ξέρετε οτι κανείς δεν ξέρει τα πάντα . Γηράσκω αεί διδασκόμενος.
ANALYTAKIS TV
Σύνδεσμοι


Άκυρες οι εκλογές όπου η αποχή ξεπέρασε το 50+1%
1294 αναγνώστες
Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010
15:02

Αποσπάσματα απο http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/11/blog-post_16.html

Ο νόμος δίνει "εντολή" σχηματισμού κυβερνητικού "σχήματος" αποκλειστικά στον πρώτο των εκλογών και σε κανέναν άλλο. Δεν αναζητάται ένα 50+1% κάποιου εκλεγμένου σώματος, είτε αυτοδύναμο είτε μέσα από συνεργασίες.

Δεν συναλλάσσονται μεταξύ τους οι επικεφαλής των περιφερειακών ή των δημοτικών συνδυασμών, ώστε, μέσω συνεργασιών, να εξασφαλίσουν ένα διοικητικό "σχήμα" με την έμμεση "προβολή" μιας απόλυτης πλειοψηφίας.

Στις εκλογές αυτές υπάρχει "άρχων" ΝΙΚΗΤΗΣ και ως τέτοιος πρέπει μέσα στα πλαίσια της Δημοκρατίας να εκφράζει την απόλυτη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος.

Ως εκ τούτου, για να λειτουργήσει σχεδιασμός των αυτοδιοικητικών εκλογών μέσα στα πλαίσια της δημοκρατικής λογικής, απαιτείται ο εκλεγμένος "άρχων" να είναι ο εκλεκτός της απόλυτης πλειοψηφίας των πολιτών και όχι ο εκλεκτός του 50+1% όσων "έτυχε" να περνάνε από τα εκλογικά κέντρα …o εκλεκτός της μάνας του, του μπατζανάκη του και μερικών κουμπάρων του.

Επειδή η απόλυτη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος δεν καθίσταται πάντα δυνατή, ο νομοθέτης δέχεται ως τέτοια την πλειοψηφία αυτού του σώματος στο επίπεδο της συμμετοχής στη διαδικασία.
Δεν απαιτεί, δηλαδή, ο νέος τοπικός άρχων να έχει το 50+1% των ψήφων του συνόλου του εκλογικού σώματος, όπως θα ήταν το ιδανικό, αλλά απαιτεί να έχει συμμετάσχει στη διαδικασία το 50+1% των ψηφοφόρων.

Δεν σου λέει ο νομοθέτης ότι, για να σε αναγνωρίσω, "θέλω" να έχεις πάρει τουλάχιστον τις μισές ψήφους --όπως είναι το σωστό--, αλλά απαιτεί να συμμετέχουν τουλάχιστον οι μισοί στη διαδικασία.

Σου αναγνωρίζει ως απόλυτη πλειοψηφία το 50% από το 50%, δηλαδή το 25%. Βάζει "νερό" στο "κρασί" του και μάλιστα αρκετό. Άρα, το ελάχιστο προαπαιτούμενο είναι μια ελάχιστη συμμετοχή. Τουλάχιστον να συμμετέχουν οι μισοί. Μια ελάχιστη συμμετοχή, η οποία θα νομιμοποιεί έστω και οριακά το αποτέλεσμα. Μια συμμετοχή, η οποία, όταν δεν εξασφαλίζεται, θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την εκλογική διαδικασία και βέβαια το αποτέλεσμά της. Μια συμμετοχή, η οποία, όταν δεν εξασφαλίζεται, θέτει θέμα δημοκρατικής νομιμότητας και ως εκ τούτου δικαιολογεί επανάληψη της διαδικασίας έως ότου εξασφαλιστεί αυτή η νομιμότητα.

Απλά πράγματα …Είπαμε να είναι "νερωμένο" το "κρασί", όχι "κρασωμένο" το "νερό".

Αυτό, το οποίο λέμε, δεν είναι κάτι το πρωτοφανές. Όπου υπάρχει εκλογική διαδικασία, στην οποία αποζητείται το 50+1% των ψήφων, πάντα υπάρχει ένα ελάχιστο όριο συμμετοχής.

Είτε αυτές είναι δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα είτε προεδρικές εκλογές σε κάποιο κράτος, το οποίο έχει Προεδρική και όχι Προεδρευόμενη Δημοκρατία.

Στη Γιουγκοσλαβία, για παράδειγμα, είχαν ακυρωθεί οι προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 16/10/2002, λόγω χαμηλής συμμετοχής των πολιτών σ' αυτές.

Συμμετείχε το 45,5% των πολιτών, ενώ απαιτούνταν μια ελάχιστη συμμετοχή του 50% των πολιτών. Συνεπώς η Εκλογική Επιτροπή ακύρωσε τα αποτελέσματα. Τα ακύρωσε, γιατί δεν νομιμοποιούνταν δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος ν' αντιπροσωπεύει τη μειοψηφία των πολιτών.

Η ένσταση του Κοστούνιτσα δεν είχε καμία τύχη και αυτό, το οποίο συζητήθηκε στο Κοινοβούλιο της χώρας, ήταν ενδεχόμενη αλλαγή του εκλογικού νόμου και όχι η ίδια η ένσταση.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα, για να καταλάβει κάποιος τι σημαίνει άκυρο αποτέλεσμα, το οποίο είναι πέρα για πέρα αμφισβητήσιμο.

Στον Δήμο της Πρωτεύουσας της χώρας με εγγεγραμμένους 487.769 δημότες, ψήφισαν 166.929 ήτοι 34,22 %.

Τι είδους δημοτικός "άρχων" είναι κάποιος, τον οποίον ψήφισαν 77.074 δημότες, ήτοι το 15,80%; Δεν χρειάζεται καν να γνωρίζει κάποιος μαθηματικά, για να καταλάβει ότι υπάρχει πρόβλημα νομιμότητας.

Με 77 χιλιάδες ψήφους ούτε δήμαρχος Κοζάνης δεν μπορείς να γίνεις. Πόσο μάλλον δήμαρχος μιας προβληματικής μεγαλούπολης, η οποία είναι ταυτόχρονα και η Πρωτεύουσα της Ελλάδας και μια από τις πιο ιστορικές πόλεις του Πλανήτη.

Τα ανάλογα ισχύουν και στην υποτιθέμενη συμπρωτεύουσα. Στον Δήμο της Συμπρωτεύουσας με εγγεγραμμένους 247.637 δημότες, ψήφισαν 113.745, ήτοι 45,93 %.

Τι είδους δημοτικός "άρχων" είναι κάποιος, τον οποίον ψήφισαν 52.174 δημότες, ήτοι το 21%;

Δηλαδή, αν ήταν υποψήφιος δήμαρχος Φλώρινας, πόσες ψήφους θα έπαιρνε; Τις ψήφους της μάνας του και μερικών συγγενών πρώτου βαθμού;

Τα αντίστοιχα προβλήματα έχουμε και στο επίπεδο των Περιφερειών.

Θα ξεκινήσουμε από την Περιφέρεια της Αττικής. Τη σημαντικότερη περιφέρεια της χώρας. Την περιφέρεια, η οποία πληθυσμιακά αντιπροσωπεύει τη μισή σχεδόν Ελλάδα.

Επί συνόλου 2.785.480 ψήφισαν 1.178.899, ήτοι το 42,32 % των ψηφοφόρων.

Ο "άρχων" της Αττικής έλαβε 522.838 χιλιάδες ψήφους. Απορούμε πώς τις "σηκώνει" τόσες ψήφους ο μετρ της άρσης βαρών. Ο "ντοπαρισμένος" περιφερειάρχης, ο οποίος με τα "μπρατσάκια" του 18,77% "σηκώνει" τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας.

Αυτό το ισχνό και αδύναμο ποσοστό αντιπροσωπεύουν οι ψηφοφόροι του για το σύνολο της Αττικής.

Τον ψήφισαν όσοι περίπου είναι οι δημότες του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής.

Περιφερειάρχης στη "μισή" Ελλάδα έγινε κάποιος, ο οποίος πήρε ψήφους, τις οποίες θα μπορούσε να πάρει ένας δημοφιλής υποψήφιος δήμαρχος για τον Δήμο Αθηναίων …Υποψήφιος μέχρι την Κατεχάκη …Ούτε ένα μέτρο προς το Ψυχικό.

Τα ανάλογα "αντικαλλικρατικά" έγιναν και στην περιφέρεια. Από τις λίγες φορές που το εκλογικό σώμα έδειξε την ίδια συμπεριφορά στο σύνολο της επικράτειας.

Για παράδειγμα, στην Περιφέρεια της Πελοποννήσου. Στην ιστορική Περιφέρεια της "γενέτειρας" του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Με ένα εκλογικό σώμα 709.390 Πελοποννησίων, ψήφισαν 322.299, ήτοι 45,43%.

Τι είδους Περιφερειάρχης Πελοποννήσου είναι κάποιος, τον οποίο τον ψήφισαν 156.960 νοματαίοι;

Υπάρχουν δήμοι της Πελοποννήσου, οι οποίοι έχουν πιο πολλούς ψηφοφόρους από αυτούς.

Αν αυτά συμβαίνουν στην πολύ "κεντρική" Πελοπόννησο, τα ίδια συμβαίνουν και στην "απομονωμένη" περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας. Και σ' αυτήν την περίπτωση είχαμε την ίδια συμπεριφορά των ψηφοφόρων και βέβαια τα ανάλογα προβλήματα.

Με ένα εκλογικό σώμα 355.706 πολιτών, συμμετείχαν στην ψηφοφορία 167.247 ήτοι 47,02%.

"Άρχων" της Περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας αναδείχθηκε κάποιος, ο οποίος έλαβε 79.216 ψήφους, ήτοι 22,27%.

Με τόσες ψήφους ούτε δήμαρχος επαρχιακής πόλης δεν μπορείς να γίνεις. Πόσο νόμιμος είναι ένας Περιφερειάρχης με αυτού του είδους τη δημοκρατική "νομιμοποίηση";

Στο όνομα ποιών μπορεί να μιλά και το μέλλον ποιών έχει δικαίωμα να επηρεάζει με τις αποφάσεις του;

Για λογαριασμό ποιων νομιμοποιείται ν' αναζητήσει ή να υπογράψει ένα τραπεζικό δάνειο;

Με την εξουσία ποιων μπορεί να υπογράψει μια πράξη ιδιωτικοποίησης δημοσίου κεφαλαίου ή απαλλοτρίωσης ιδιωτικού κεφαλαίου;

Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα νομιμοποίησης των αποτελεσμάτων των τελευταίων αυτοδιοικητικών εκλογών.

Νομικά υπάρχει δυνατότητα, για όσους θίγονται από τα αποτελέσματα, να καταθέσουν ενστάσεις εναντίον των αντιπάλων τους.

Οι ηττημένοι μπορούν άνετα να καταθέσουν ενστάσεις νομιμότητας. Γιατί δεν το κάνουν; Γιατί αυτό είναι το φασιστικό παιχνίδι του δικομματισμού.

Δεν το κάνουν, για να μη χαλά η "πιάτσα". Δέχονται την παράνομη "ζημιά", γιατί διεκδικούν και το παράνομο "κέρδος". Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μην κερδίζει ο λαός, η δημοκρατία και η νομιμότητα. Απλά πράγματα.

Πώς θα αμφισβητήσει η "χαμένη" ΝΔ τη νομιμότητα του Καμίνη ή του Μπουτάρη, όταν η ίδια "πανηγυρίζει" ξέφρενα τη "νίκη" του Μιχαλολιάκου στον Πειραιά;

Τη "νίκη" κάποιου, ο οποίος πήρε 26.740 ψήφους από ένα εκλογικό σώμα 162.195 πολιτών …

Κάποιου, ο οποίος έγινε "άρχων" του Μεγάλου Λιμανιού με το 16% των Πειραιωτών, οι οποίοι συμμετείχαν στις εκλογές σε ποσοστό 35,70%.

Με 26.740 ψήφους έγινε κάποιος "άρχων" του τρίτου μεγαλύτερου Δήμου της χώρας.

Με 26.740 ψήφους έγινε κάποιος "ΔημΑΡΧΟΣ" Πειραιά. Μπορεί να το διανοηθεί κάποιος αυτό;

Μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει δημοκρατική "ανωμαλία";

Το ίδιο έγινε σε όλα τα επίπεδα.

Πώς θα αμφισβητήσει η ΝΔ τη "νίκη" του Τατούλη, όταν η ίδια πανηγυρίζει τη "νίκη" των Ιονίων Νήσων;

"Νίκη" με 43.330 ταπεινές ψήφους επί συνόλου 236.508 εγγεγραμμένων; "Νίκη", με μια αποχή που πλησιάζει το 60%;

Κατάλαβε ο αναγνώστης την κτηνωδία και τον φασισμό του δικομματισμού; Κατάλαβε τον λόγο που προσπαθούν να κάνουν τη δύσκολη "γαργάρα" με τα "καρφιά" της ΑΠΟΧΗΣ;

Δεν τους ενδιαφέρει η Δημοκρατία, παρά μόνον η "μοιρασιά", η οποία προκύπτει από τις δήθεν δημοκρατικές διαδικασίες;

Είναι θέατρο η δήθεν "χαρά" των νικητών και η δήθεν "θλίψη" των νικημένων. Κάποιοι δέχονται να παριστάνουν τους χαμένους, για να νομιμοποιούν κερδισμένους.

Η "συμμορία" των δήθεν "μονομάχων", που αναγνωρίζει "νόμιμες" ζημιές για ν' αποκτήσει "νόμιμα" κέρδη.

"Στημένη" είναι όλη αυτή η παράσταση των χαφιέδων του δικομματισμού και του Κολεγίου Αθηνών, για να ελέγχουν το σύνολο της χώρας.

Η ΑΠΟΧΗ αποκάλυψε αυτό, το οποίο τρόμαζε τον Πάγκαλο και τους λοιπούς δημοκράτες, όταν απειλούσαν με νομικές κυρώσεις τους πολίτες, προκειμένου αυτοί να συμμετάσχουν …Τους για πρώτη φορά έξυπνα φερόμενους πολίτες …

Τους πολίτες, οι οποίοι με τη στάση τους δεν αμφισβήτησαν τη Δημοκρατία, αλλά εξέθεσαν τα παράσιτά της στην κοινή θέα …

Τους πολίτες, οι οποίοι απλά δεν κάθισαν στο "τραπέζι" του φασισμού. Δεν δέχθηκαν τα ψευδοδιλλήματα και τους εκβιασμούς του δικομματισμού.

Απλά πράγματα. Σε έναν κόσμο με τεράστια ποικιλία προσώπων και προσόντων, ο κόσμος αρνήθηκε να περιοριστεί στα "σκουπίδια" των κομμάτων.

Σε μια ελληνική κοινωνία, η οποία "βράζει" από ευφυΐα και αξιοσύνη, ο κόσμος αρνήθηκε τα κουτορνίθια των κομμάτων.

Αρνήθηκε να συμμετάσχει στο "παιχνίδι" τους και να επιλέξει για μια ακόμη φορά το "μη χείρον".

Αρνήθηκε να διαλέξει ανάμεσα στα "σκατά" και τα "σκουπίδια" δικομματισμού τι είναι αυτό που προτιμά.

Αρνήθηκε να προτιμήσει να "πατήσει" αυτά, τα οποία σιχαινόταν να "πιάσει".

Η πλειοψηφία των πολιτών δεν δέχθηκε ως εύλογο "τίμημα" την "ψώρα" του Καμίνη, προκειμένου να φύγει η "χολέρα" του Κακλαμάνη.

Δεν δέχθηκε ως εύλογο "τίμημα" τη "λίγδα" του Τατούλη, επειδή δεν ήθελε τον Δράκο στο "παραμύθι" της ΝΔ.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό, το οποίο βλέπουμε. Υπάρχει πλέον μείζον πολιτικό αλλά και νομικό πρόβλημα.

Άδειασαν τα πολιτικά "μαγαζιά" από τον κόσμο και τώρα θα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα. Το τίμημα της άθλιας μεταπολίτευσης. Το τίμημα της προδοσίας του ΔΝΤ. Το τίμημα του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Το τίμημα της λεηλασίας των ασφαλιστικών ταμείων.

Ο κόσμος εγκατέλειψε τα κόμματα και τώρα με την ΑΠΟΧΗ τούς στέλνει τον "λογαριασμό". Ο κόσμος "ΜΙΛΗΣΕ".

Τώρα πλέον η Δικαιοσύνη είναι αυτή, που έχει τον λόγο. Η Δικαιοσύνη, που κι αυτήν έχει "λερωμένη" τη "φωλιά" της.

Η σε πολλές αμαρτίες περιπεσούσα ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία θα πρέπει έστω και για μία φορά ν' αποδείξει ότι αποτελεί τον βασικό θεματοφύλακα της νομιμότητας σ' αυτήν τη χώρα.

Η Δικαιοσύνη θα πρέπει ν’ αποδείξει ότι εκτελεί το καθήκον της και είναι άξια του μισθού της.

Η "βουβή" συνήθως Δικαιοσύνη, την οποία ακούμε να "ουρλιάζει" όταν είναι για κανένα επίδομα ή κανένα αναδρομικό "εξτραδάκι".

Αυτή η Δικαιοσύνη σήμερα θα πρέπει να δικαιολογήσει την ύπαρξή της.

Θα πρέπει να γνωρίζει ότι έφτασε η ώρα, που και οι κρίνοντες θα κριθούν. Θα κριθούν και μάλιστα πολύ άσχημα, γιατί όλα αυτά τα χρόνια της μεγάλης "σφαγής" και της λεηλασίας του ελληνικού λαού η Δικαιοσύνη δεν έκανε το καθήκον της.

Με ένα "κόκαλο" στο στόμα καθόταν σε μια γωνιά αμέτοχη και "μασουλούσε" την ώρα που ο λαός "βιαζόταν" και η περιουσία του λεηλατούνταν.

Αν δεν κινηθεί αυτεπάγγελτα, όπως επιβάλει η συνταγματική νομιμότητα, θα πρέπει να "συρθεί" από τους πολίτες.

Έχουν δικαίωμα οι πολίτες ν' αμφισβητήσουν τα πρόσωπα και τα αποτελέσματα της εκλογικής διαδικασίας και να τα οδηγήσουν στην κρίση της Δικαιοσύνης.

Τι θα κάνει τότε η Δικαιοσύνη;

Θα αρνηθεί να κρίνει αυτό, το οποίο θα τεθεί μπροστά της από τους πολίτες και ήταν υποχρέωσή της να το πάρει μόνη της;

Αυτό θα συμβεί. Από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη θα αρνηθεί να δράσει αυτεπάγγελτα, όπως ορίζει το καθήκον της, θα κληθεί να "εργαστεί", όπως ορίζει η επαγγελματική της ιδιότητα.

Απλά πράγματα. Αν αρνηθεί να προστατεύσει τον πολίτη ως το υπέρτατο καθήκον της, θα κληθεί από τον ίδιο να το κάνει ως το βασικό εργασιακό της αντικείμενο.

Νομικά υπάρχει δυνατότητα για τον κάθε πολίτη να καταθέσει ένσταση νομιμότητας απέναντι στον οποιονδήποτε εμφανίζεται σαν εκλεγμένος "άρχων", τη στιγμή που αυτός δεν νομιμοποιείται να φέρει αυτόν τον τίτλο.

Ο οποιοσδήποτε πολίτης θίγεται από μια απόφαση των τοπικών αρχόντων, μπορεί ν' αμφισβητήσει τη νομιμότητά τους.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για καταγγελία με βάση τον νόμο περί "Αντιποίησης Αρχής".

Είναι σαν να καταγγέλλει ένας πολίτης έναν άλλο πολίτη ότι παριστάνει τον αστυνομικό, τον παπά ή τον δικαστή, χωρίς να είναι.

Μπορεί ένας πολίτης ή ομάδες πολιτών να κάνουν μαζικές μηνύσεις-καταγγελίες σε παράνομους "καταληψίες" δημοσίων θέσεων.

Καταγγελίες εις βάρος ανθρώπων, οι οποίοι παριστάνουν τους δημάρχους ή τους Περιφερειάρχες, χωρίς να είναι νόμιμη η εκλογή τους.

Μπορεί ο Καμίνης, ο Μπουτάρης ή ο Μιχαλολιάκος να κατηγορηθούν για παράνομη κατάληψη δημοσίων θέσεων.

Μπορούν να κατηγορηθούν σε βαθμό κακουργήματος με βάση τον μισθό που προβλέπεται για τις θέσεις αυτές στο σύνολο του χρόνου που προβλέπει η θητεία των νόμιμων κατόχων τους.

Τα ίδια μπορούν να γίνουν και για τους Περιφερειάρχες της πλάκας και της συνταγματικής παρανομίας.

Δεν δικαιούνται ούτε να μιλάνε ούτε ν' αποφασίζουν στο όνομα των υποτιθέμενων "εντολέων" τους.

Δεν υπάρχουν τέτοιοι "εντολείς". Δεν συμμετείχαν οι πολίτες στη διαδικασία που παράγει "εντολές".

Από την κομματική "σημαία" πήραν οι περισσότεροι Περιφερειάρχες την "εντολή".

Ο γράφων, ως πολίτης της Περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας, "προειδοποιεί" τον "νικητή" Δακή ότι μπορεί να μιλάει ως αντιπρόσωπος του εαυτού του ή των νεοδημοκρατών της Δυτικής Μακεδονίας, αλλά όχι ως αντιπρόσωπος των πολιτών της και άρα και του γράφοντος.

Τον "προειδοποιεί" ότι, αν, ως "αυθαίρετος" καταληψίας της θέσης του Περιφερειάρχη, πάρει μια απόφαση, για την οποία ο γράφων κρίνει ότι θίγει τα συμφέροντα τόσο του ιδίου όσο και της οικογένειάς του, τόσο ο ίδιος όσο και οι φίλοι του θα του κάνουν συνεχείς μηνύσεις.

Για να καταλάβει κάποιος πόσο "γυμνή" νομοθετικά είναι η ραγκουσοθέση του Περιφερειάρχη. 

Ο κύριος Δακής μπορεί να παριστάνει στα γραφεία της ΝΔ τον Περιφερειάρχη, αλλά όχι να παριστάνει τον "άρχοντα" στην κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας.

Μπορεί στις καφετέριες της Κοζάνης να παριστάνει τον πολιτικό παράγοντα, αλλά, αν τολμήσει να φερθεί ως τέτοιος με γνώμονα τη δική του κρίση, θα βρει απέναντί του την κρίση όλων των άλλων.

Πόσο μάλλον όταν αυτή η κρίση έχει οικονομικές συνέπειες για τις ζωές και την καθημερινότητα του συνόλου των πολιτών της συγκεκριμένης περιφέρειας.

Με 79 χιλιάδες ψήφους όχι "άρχοντας" αλλά ούτε πρόεδρος σε "δίκτυο" πολιτιστικών συλλόγων δεν δικαιούται να γίνει.

Με τόσες ψήφους το μόνο που "δικαιούται" είναι να κηρύξει την έναρξη των φετινών "ραγκουτσαριών" στην Καστοριά και ν' ανάψει τους "φανούς" στην Κοζάνη. Τίποτε άλλο.

Παριστάνει τον Περιφερειάρχη και η θέση του είναι στα καρναβάλια της περιοχής.

Δεν τον ψήφισαν οι πολίτες της Δυτικής Μακεδονίας και δεν δικαιούται να μιλάει εξ ονόματός τους και πολύ περισσότερο ν' αποφασίζει γι' αυτούς.

Δεν του έδωσαν καμία "εντολή" και δεν έχει καμία νομιμοποίηση να δράσει ως "εντολοδόχος". Ας προσέχει πού βάζει την υπογραφή του, γιατί μπορεί να φτάσει στο σημείο να σημάνει γι' αυτόν …υπογραφή ίσον μήνυση.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι είναι ευκαιρία τώρα για τον λαό της "αποχής" να δώσει μια ενεργητική απάντηση στους εξουσιαστές.

Ν' αποδείξει ότι δεν απείχε επειδή βαριόταν ή δεν ενδιαφερόταν. Ν' αποδείξει ότι "απείχε" συνειδητά και έχοντας ως στόχο να χαλάσει το "παιχνίδι" των φασιστών.

Η ΑΠΟΧΗ τώρα θα δείξει το πολιτικό της νόημα. Ο λαός "μίλησε" και η Δικαιοσύνη θα είναι αυτή, η οποία θα "αποκωδικοποιήσει" το σημαντικό αυτό "μήνυμα".

Η δικαιοσύνη θα κατεβάσει το ραμολί με το διαμαντένιο σκουλαρίκι από τους ώμους των οπαδών του, που πανηγύριζε την παράνομη νίκη του όπως αρμόζει σε έναν χούλιγκαν.

Ο νεοταξίτης των "ξυδιών", ο οποίος μοίραζε τα παράνομα κέρδη της λείας του στους συνεταίρους του, μοιράζοντας "ευχαριστήρια" σε Ντόρες και σε Κουβέληδες.

Οι πολίτες μπορούν να στραφούν εναντίον όλων των αυθαίρετων "καταληψιών" των κρατικών θέσεων. Μπορούν να τους σαπίσουν στις μηνύσεις και στην πραγματικότητα να τους εξουδετερώσουν ως παράγοντες.

Μπορούν όμως να στραφούν και εναντίον της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, αν αυτή δεν κινηθεί εναντίον τους.

Μπορούν να κάνουν μηνύσεις στους ηγέτες της με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος σε βαθμό εθνικής προδοσίας.

Είναι υποχρεωμένος ο Άρειος Πάγος να καταστήσει την εκλογική διαδικασία "άγονη" σε όποια περίπτωση δεν υπήρχε το απαιτούμενο ποσοστό συμμετοχής.

Είναι υποχρεωμένος ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να διατάξει επανάληψη των διαδικασιών. Την επανάληψη από την αρχή και όχι την επανάληψη του δεύτερου γύρου.

Ποιο είναι το κέρδος από αυτήν την νέα επανεκκίνηση;

Ο κόσμος στις τελευταίες εκλογές είδε την πραγματική δύναμη των κομμάτων και τις τελευταίες διαθέσιμες "ρεζέρβες" τους στο επίπεδο των προσώπων και μπορεί πλέον με απόλυτη ασφάλεια ν’ αναζητήσει νέα πρόσωπα.

Νέα πρόσωπα μακριά από τα υπάρχοντα κόμματα. Νέα πρόσωπα ανεξάρτητα και όχι μεταμφιεσμένους "Καμίνηδες".

Ανοίγει πλέον διάπλατα ο "δρόμος" για νέα πρόσωπα στην πολιτική. Τώρα πια γνωρίζει ο δημοκρατικός κόσμος τόσο τις δυνάμεις του όσο και αυτές των κομμάτων και μπορεί να κάνει τα "κουμάντα" του.

Αυτό είναι το μέγα κέρδος από την αποχή. Το κέρδος όχι μόνον για την αυτοδιοίκηση, αλλά και για την ίδια τη Δημοκρατία μας.

Αυτό το κέρδος ήταν και το πιο τραγικό συμβάν για τα κόμματα. Η ΑΠΟΧΗ άδειασε τα κόμματα και αποκάλυψε τις πραγματικές δυνάμεις τους.

Ο δικομματισμός έπαθε στις τελευταίες εκλογές ό,τι έπαθε ο Μητσοτάκης στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ. ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ.

Οι πάντες τώρα γνωρίζουν τις πραγματικές δυνάμεις των κομμάτων.

Δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από "εκατομμύρια" οπαδών και να παριστάνουν τις παρατάξεις.

Ψευδοπαρατάξεις, οι οποίες προέκυπταν από εξαναγκασμούς και απειλές εκατομμυρίων πολιτών, τους οποίους στη συνέχεια εμφάνιζαν σαν οπαδούς τους.

Όπως αποκαλύφθηκε ότι η δύναμη του Μητσοτάκη ήταν "τρεις και ο κούκος" και όχι το 40% της ΝΔ, έτσι αποκαλύφθηκε και η δύναμη των κομμάτων. Απλή αριθμητική …με το χαρτί και το μολύβι.

Στην Αθήνα των 488.000 πολιτών η απόλυτη δύναμη του ΠΑΣΟΚ είναι 77.000 οπαδοί. Κομματόσκυλα, αφελείς δήθεν αντιδεξιοί, παπανδρεϊκοί, αφελείς γενικά, Πακιστανοί και Αφγανοί δεν ξεπερνούν αυτό το νούμερο. Ούτε ένας παραπάνω.

Στον Πειραιά των 162.000 πολιτών η απόλυτη δύναμη της ΝΔ είναι 26000 νοματαίοι. Ούτε ένας παραπάνω. Ό,τι όλα αυτά τα χρόνια εμφανιζόταν σαν παραπάνω, προέκυπτε από εκβιασμούς, απειλές, υποσχέσεις, διλήμματα και εξαναγκασμούς.

Τώρα, που δεν έπιασε τίποτε απ’ όλα αυτά, αποκαλύφθηκε η πραγματική δύναμή της.

Νικητές Πολίτες της ΑΠΟΧΗΣ ...σαπίστε τους στις μηνύσεις !!!


Άκυρα είναι τα αποτελέσματα στις εξής περιφέρειες:
Αττικής, Δυτικής Μακεδονίας, Ιονίων Νήσων,
Δυτικής Ελλάδας, Πελοποννήσου, Βορείου Αιγαίου
Άκυρα είναι τα αποτελέσματα στους τρεις μεγαλύτερους Δήμους της χώρας.


Να συμπληρώσουμε βεβαίως ότι δυστυχώς για τον γνωστό "δημοκράτη" Πάγκαλο η γυναίκα του έχασε εντελώς νόμιμα. Εκεί η συμμετοχή άγγιζε το "άριστο".


…Ο Άρειος Πάγος "ακούει";

…ή μήπως πάλι τους υποσχέθηκε η κυβέρνηση του ΔΝΤ τίποτε "εξτραδάκια";

…"Βλέπει" κάπου το αδίκημα της "Αντιποίησης Αρχής";

Σχόλια

20/11 15:17  τσατσαρα
Κλειδώνω και αμπαρώνω και ο κλέφτης μέσα είναι. Εμείς !κλειδώσαμε μέσα τον κλέφτη.

http://aristerovima.gr/details.php?id=1202

Επιπλέον, ανεξάρτητα από τους λόγους που ωθούν την Αγκελα Μέρκελ στη στάση που τηρεί, γεγονός παραμένει ότι η θέση «να πληρώσουν μέρος του κόστους και οι τράπεζες» είναι απολύτως σωστή. Πως μπορεί ο κ. Παπανδρέου να πουλάει ως «αντιστασιακή» μια πολιτική που πασχίζει να διασώσει τις ξένες και ελληνικές τράπεζες και μόνον αυτές, σπάζοντας τη σπονδυλική στήλη της ελληνικής οικονομίας και των λαϊκών στρωμάτων;

Αν ήθελε, έστω από τη δική του σκοπιά, τη σκοπιά μιας στοιχειωδώς διαπραγματευτικής και όχι γλοιωδώς υποταγμένης αστικής τάξης (που δεν είναι βέβαια η σκοπιά της εργατικής τάξης και της μαχόμενης Αριστεράς) να σταθεί στα πόδια του και να εκμεταλλευθεί τη συγκυρία, ο Γιώργος Θαλάσσης- Παπανδρέου θα μπορούσε κάλλιστα να προβάλλει μια πλατφόρμα πέντε σημείων:

1. Ναι, να πληρώσουν οι τράπεζες μέρος του χρέους που οι ίδιες δημιούργησαν με τα τοκογλυφικά τους επιτόκια, μέσω της διαγραφής σημαντικού μέρους του χρέους.
2. Για να αντιμετωπισθεί ο άμεσος κίνδυνος εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού των πιο αδύνατων χωρών, να δημιουργηθεί επιτέλους ευρωπαϊκό ομόλογο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζας, ώστε να δανείζονται με ίσους όρους όλα τα κράτη- μέλη.
3. Να επιβληθεί πρόστιμο σε όλες τις χώρες (τύπου Γερμανίας) που συσσωρεύουν πλεονάσματα άνω του 4% του κρατικού προϋπολογισμού, για να υποχρεωθούν να τα ανακυκλώνουν, είτε στο εσωτερικό τους, με άνοδο των μισθών, είτε στο πλαίσιο της Ε.Ε. με επενδύσεις για δημιουργία θέσεων εργασίας, αντί να ληστεύουν τους εταίρους τους. Κάτι που προτείνει ακόμη και η κυβέρνηση Ομπάμα σε διεθνή κλίμακα, για να προστατευθεί από τα πλεονάσματα της Κίνας.
4. Να γίνει διεθνής, λογιστικός έλεγχος (audit) του ελληνικού χρέους για να διαπιστωθεί ποιο μέρος είναι επαχθές και πρέπει αμέσως να διαγραφεί. Με άλλα λόγια, να ανοίξει ο φάκελο
20/11 15:20  τσατσαρα
να ανοίξει ο φάκελος της Siemens, του C4I, του Παπανικολή που γέρνει, των αξονικών τομογράφων στα νοσοκομεία, των δημοσίων έργων που πήραν χαριστικά γερμανικές εταιρείες, του ΟΤΕ, των Λέοπαρντ- για να δούμε πόσα απίδια έχει ο σάκος της αλληλεγγύης του κ. Σόιμπλε.
5. Να φύγει η Ελλάδα άμεσα από το μνημόνιο, που στραγγαλίζει την ελληνική οικονομία στο βωμό των γερμανικών τραπεζών. Ήδη, ανακοινώθηκε ότι, σε πείσμα των μέτρων του μνημονίου, ή μάλλον εξαιτίας τους, το δημόσιο χρέος από 116% που ήταν στο τέλος του 2009 έχει ήδη φτάσει το 144% και οδεύει προς το 160%- αριθμοί που μιλούν από μόνοι τους για την αναπόδραστη οικονομική και πολιτική χρεωκοπία που έρχεται.

ευχαριστώ
20/11 15:29  τσατσαρα
Λίγο άσχετα φαίνονται τα προηγούμενα, αλλά σήμερα η εισήγηση των δικαστών για την προσφυγή κατά του μνημονίου, δικαιώνει τον ισχυρισμό περί "ανεξάρτητης και ανοικτομάτας δικαιοσύνης"
20/11 23:18  Ερμάκος
Ρε συ Τάκη1, όλο αυτό το κατεβατό για τις δημοτικές ; Και το λιονταράκι απορεί - αν το πρόσεξες ...
21/11 00:58  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Αστεία πράγματα φίλε Τάκη.
Ας πηγαίνατε να τους καταψηφίσετε να μην εκλεγόντουσαν. Τι νομίζετε πως πετύχατε? χΈΣΤΗΚΕ ΤΟ ΣΎΣΤΗΜΑ ΑΝ ΕΜΕΊς ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΈΨΟΥΜΕ ΝΑ ΘΡΙΑΜΒΕΎΕΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ. Δεν θα χρειάζεται να "πείσει" και πάρα πολλούς...
21/11 01:15  Καλογηρου Παναγιωτης
Ερμάκος
Το λιονταράκι φίλε μου, αντιπροσωπεύει την ήρεμη δύναμη.
Τα πρόβατα δεξιά αντιπροσωπεύουν τον λαό που θέλουν κάποιοι.

ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός
Σού αντιγράφω κάποια σαν απάντηση.
Ο νομοθέτης ( δηλαδή οι ίδιοι), σου αναγνωρίζει ως απόλυτη πλειοψηφία το 50% από το 50%, δηλαδή το 25%. Βάζει "νερό" στο "κρασί" του και μάλιστα αρκετό. Άρα, το ελάχιστο προαπαιτούμενο είναι μια ελάχιστη συμμετοχή. Τουλάχιστον να συμμετέχουν οι μισοί. Μια ελάχιστη συμμετοχή, η οποία θα νομιμοποιεί έστω και οριακά το αποτέλεσμα. Μια συμμετοχή, η οποία, όταν δεν εξασφαλίζεται, θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την εκλογική διαδικασία και βέβαια το αποτέλεσμά της. Μια συμμετοχή, η οποία, όταν δεν εξασφαλίζεται, θέτει θέμα δημοκρατικής νομιμότητας και ως εκ τούτου δικαιολογεί επανάληψη της διαδικασίας έως ότου εξασφαλιστεί αυτή η νομιμότητα.

Απλά πράγματα …Είπαμε να είναι "νερωμένο" το "κρασί", όχι "κρασωμένο" το "νερό".

Ποιο είναι το κέρδος από αυτήν την νέα επανεκκίνηση;

Ο κόσμος στις τελευταίες εκλογές είδε την πραγματική δύναμη των κομμάτων και τις τελευταίες διαθέσιμες "ρεζέρβες" τους στο επίπεδο των προσώπων και μπορεί πλέον με απόλυτη ασφάλεια ν’ αναζητήσει νέα πρόσωπα.

Νέα πρόσωπα μακριά από τα υπάρχοντα κόμματα. Νέα πρόσωπα ανεξάρτητα και όχι μεταμφιεσμένους "Καμίνηδες".

Ανοίγει πλέον διάπλατα ο "δρόμος" για νέα πρόσωπα στην πολιτική. Τώρα πια γνωρίζει ο δημοκρατικός κόσμος τόσο τις δυνάμεις του όσο και αυτές των κομμάτων και μπορεί να κάνει τα "κουμάντα" του.

Αυτό είναι το μέγα κέρδος από την αποχή. Το κέρδος όχι μόνον για την αυτοδιοίκηση, αλλά και για την ίδια τη Δημοκρατία μας.

Αυτό το κέρδος ήταν και το πιο τραγικό συμβάν για τα κόμματα. Η ΑΠΟΧΗ άδειασε τα κόμματα και αποκάλυψε τις πραγματικές δυνάμεις τους.



Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αναλύσεις καί σχόλια δεικτών - μετοχών.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ BLOG
http://analytakis.blogspot.com/

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
ΛΟΓΩ ΕΣΚΕΜΜΕΝΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ CAPITAL, ΜΠΟΡEIΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΗΛΕΣ

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΔ ΜΕΤΟΧΩΝ Σχολια Δεικτων Αναλυσεις



Από 22/11/13

Από 16/12/13
Flag Counter


[ Copy this | Start New | Full Size ]


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις