Καλογήρου Παναγιώτης (Τάκης 1)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
Λίγα λόγια για εμένα
Γεννήθηκα Αθήνα..... Έχω ασχοληθεί με ΜΜΕ και είμαι ηλεκτρονικός. Στην ζωή μου οτι θέλησα το πέτυχα. Αυτό που δεν ήξερα ήταν το Χρηματιστήριο. Το πλήρωσα πανάκριβα. Ηταν το μόνο πράγμα που με έβαλε κάτω. Πείσμωσα τόσο, πού διέθεσα τόσες ώρες, όσες δεν διέθεσα για τίποτε άλλο για να το μάθω. Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να μου ξεπληρώσει οτι μου πήρε και όχι μόνο.Εδώ και αρκετό καίρο, έχω συνεχώς καλύτερα αποτελέσματα. Θέλω να δείξω στον απλό επενδυτή οτι τίποτα δεν είναι τόσο απλό. Αν δεν καταστραφείς δεν μαθαίνεις. Μάθετε για να μήν είστε και εσείς τα επόμενα θύματα. Τις γνώσεις που αποκόμισα σας μεταφέρω απο εδώ. Αποτελούν τις προσωπικές μου εκτιμήσεις και εμπειρίες. Να ξέρετε οτι κανείς δεν ξέρει τα πάντα . Γηράσκω αεί διδασκόμενος.
ANALYTAKIS TV
Σύνδεσμοι


ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΟΥ
1622 αναγνώστες
Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010
15:50

 Μια φορά και ένα καιρό,  οτιδήποτε μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως χρήμα, αλλά θα έπρεπε να είναι φορητό και οι περισσότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν πίστη, οτι θα μπορούσαν αργότερα
να το ανταλλάξουν με αγαθά πραγματικής αξίας, οπως η τροφή, ο ρουχισμός και η στέγη.

 Κοχύλια, σπόροι κακάο,όμορφες πέτρες, ακόμα και πούπουλα, εχουν χρησιμοποιηθεί ως χρήματα.
 

Ο χρυσός και το ασήμι ηταν ελκυστικά,μαλακά και εύκολα στην επεξεργασία, και έτσι κάποιοι πολιτισμοί, έγιναν ειδικοί σε αυτά τα μέταλλα.
 

Οι χρυσοχόοι εμπορεύοντο πολύ πιό εύκολα χαράζοντας νομίσματα, τυποποιημένες μονάδες αυτών των μετάλλων που το βάρος και η καθαρότητα τους πιστοποιούντο.
 

Για να προστατέψει τον χρυσό του ο χρυσοχόος, χρειαζόταν ενα θησαυροφυλάκιο και σύντομα οι συμπολίτες του, του χτυπούσαν την πόρτα ZHΤΩΝΤΑΣ  να ΔΑΝΕΙΣΤΟΥΝ ΧΩΡΟ, για να φυλάξουν τα δικά τους νομίσματα και άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

Σε λίγο καιρό ο χρυσοχόοςείχε δανείσει ολα τα ράφια στο θησαυροφυλάκιο του και ΚΕΡΔΙΖΕ κάποια λιγα ΕΣΟΔΑ απο αυτή την ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ  ασφαλούς χώρου.

Τα χρόνια πέρασαν και ο χρυσοχόος, εκανε μια πανέξυπνη παρατήρηση.

Οι καταθέτες σπάνια έρχονταν σε αυτόν για να κάνουν ανάληψη του χρυσού και ποτέ δεν έρχοντο όλοι ταυτόχρονα. Αυτό συνέβαινε επειδή οι επιταγές ανάληψης που ο χρυσοχόος έγραφε ως αποδείξεις κατάθεσης του χρυσού, ανταλλάσοντο στην αγορά, σαν να ήταν ο ίδιος ο χρυσός.

Αυτό το είδος των χάρτινων χρημάτων, ηταν πιό βολικό απο τα βαριά νομίσματα και τα ποσά μπορούσαν απλά να γράφονται. αντι να μετρούνται ένα-ένα για κάθε συναλλαγή.

Στο μεταξύ ο χρυσοχόος είχε και άλλη μια επιχείρηση.

Δανειζε τον χρυσό του, χρεώνοντας τόκο.

Ετσι καθώς οι βολικές επιταγές ανάληψης χρυσού έγιναν ευραίως αποδεκτές, οι δανειολήπτες άρχισαν να ζητούν τα δάνεια τους σε αυτή την μορφή των επιταγών, αντι του κανονικού χρυσού.

Καθώς η βιομηχανία αναπτύσσονταν, όλο και περισσότερος κόσμος ζητούσε δάνειο απο τον χρυσοχόο.

Αυτό έδωσε ακόμα μια καλύτερη ιδέα. ΗΞΕΡΕ ότι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ απο τους καταθέτες ζητούσαν πίσω τον πραγματικό χρυσό τους. Ετσι σκέφτηκε οτι θα μπορούσε εύκολα, ΧΩΡΙΣ να τον ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ κανείς, να ΔΑΝΕΙΖΕΙ επιταγές ανάλυψης, έναντι του χρυσού των ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ και οχι μόνο έναντι του δικού του χρυσου.

Εφοσον τα δάνεια εξοφλούνταν οι καταθετες του, ουτε κέρδιζαν ούτε έχαναν και ο χρυσοχόος τώρα περισσότερο τραπεζίτης, απ ότι τεχνίτης θα είχε πολύ μεγαλύτερο κέρδος απ οτι θα μπορούσε να έχει αν δάνειζε μόνο τον δικό του χρυσό.

Για χρόνια ο χρυσοχόος απολάμβανε κρυφά ένα καλό εισόδημα από τους τόκους που κέρδιζε απο τις καταθέσεις των άλλων.

Διαπρεπής πλέον δανειοδότης γινόταν όλο και πιο πλούσιος από τους συμπολίτες του και το επιδείκνυε.

Αρχισαν να δημιουργούνται υποψίες οτι ξόδευε τα χρήματα των καταθετών.

Οι καταθέτες του μαζεύτηκαν και τον απείλησαν οτι θα κάνουν ανάληψη του χρυσού τους, αν ο χρυσοχόοος δεν διευκρίνιζε τον τρόπο με τον οποίο απέκτησε αυτόν τον πλούτο.

Αντιθετα με αυτό που θα περίμενε καποιος, αυτό δέν κατέληξε σε καταστροφή για τον χρυσοχόο.

Παρά την ΕΜΦΥΤΗ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ του σχεδίου του, η ιδέα του λειτούργησε.

Οι καταθέτες του δεν είχαν χάσει τίποτα. Ο χρυσός τους ηταν όλος ασφαλής στο θησαυροφυλάκιο του χρυσοχόου. Αντί να πάρουν πίσω τον χρυσό τους οι καταθέτες, απαίτησαν από τον χρυσοχόο που πλέον ήταν ο τραπεζίτης τους, να τους βάλει στην μοιρασιά πληρώνοντας τους μερίδιο από τους τόκους.

Αυτή ήταν η αρχή του τραπεζικού συστήματος.

Ο τραπεζίτης πλήρωνε ένα χαμηλό επιτόκιο στις καταθέσεις των χρημάτων του κόσμου, τα οποία στην συνέχεια δάνειζε σε άλλους με μεγαλύτερο τόκο.

Η διαφορά κάλυπτε το κόστος λειτουργείας της τράπεζας και τα κέρδη της.

Η λογική του συστήματος ήταν απλή και φαινόταν σαν ένας λογικός τρόπος για να ικανοποιηθεί η ανάγκη για πίστωση.

Ο χρυσοχόος/τραπεζίτης δεν ήταν ικανοποιημένος με τα έσοδα που απέμεναν, αφότου μοιραζόταν τα κέρδη απο τους τόκους με τους καταθέτες και η ζήτηση για πίστωση αυξανόταν ραγδαία, καθώς οι Ευρωπαίοι απλώνονταν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η δανειοδότηση όμως περιοριζόταν απο την ποσότητα του χρυσου που οι καταθέτες ειχαν στο θησαυροφυλάκιο του.

Τότε σκαρφίστηκε μια ακόμα τολμηρή ιδέα.

Αφού ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ  τι πραγματικά υπάρχει μέσα στο θησαυροφυλάκιο του, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να δανείζει ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ για χρυσό που ούτε ΚΑΝ ΥΠΗΡΧΕ.

Εφόσον οι ιδιοκτήτες των επιταγών ανάληψης ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΝ όλοι μαζί ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ στο θησαυροφυλάκιο για να ζητήσουν αληθινό χρυσό, ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕ  κανείς την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Αυτό το νέο σχέδιο λειτούργησε πολύ καλά και ο τραπεζίτης έγινε τρομερά πλούσιος απο τόκους που πληρωνόταν για χρυσό ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ.

Η ιδέα ότι ο τραπεζίτης απλά θα ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, ήταν πολύ εξωφρενική ωστε να γίνει πιστευτή και έτσι για ένα μεγάλο διάστημα, η σκέψη δεν πέρασε από το μυαλό κανενός

Η δύναμη να μπορείς απλά να επινοείς χρήματα ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΠΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ όπως μπορείτε εύκολα να φανταστείτε.

Σύντομα το μέγεθος των δανείων του τραπεζίτη, και ο κραυγαλέος πλούτος του, πυροδότησαν υποψίες για άλλη μία φορά.

Μερικοί δανειολήπτες αρχισαν να ζητούν αληθινό χρυσό αντί για χάρτινες αντιπροσωπεύσεις του.

Οι φήμες απλώθηκαν.  Ξαφνικά αρκετοί πλούσιοι καταθέτες εμφανίστηκαν να ζητήσουν τον χρυσό τους.

Τα ψέματα είχαν τελειώσει.

Μια θάλασσα από ανθρώπους που είχαν επιταγές ανάληψης χρυσού πλυμμύρησε τους δρόμους εξω από τις κλειστές πόρτες της τράπεζας

Δυστυχώς ο τραπεζίτης δεν είχε αρκετό χρυσό η ασήμι για να εξαργυρώσει ολο το χαρτί που τους είχε βάλει στα χέρια τους.

Αυτό ονομάζεται "επιδρομή στήν τράπεζα" και είναι αυτό ΠΟΥ ΤΡΕΜΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ.

Αυτό το φαινόμενο της "επιδρομής στήν τράπεζα" ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ και αναμενόμενα εβλαψε και την εμπιστοσύνη στους τραπεζίτες.

Η έντιμη κίνηση θα ήταν να κηρυχθεί ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

ΑΝΤΙ ΓΙ ΑΥΤΟ η τακτική αυτή ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ και θεσπίστηκαν κανόνες για τον τρόπο εφαρμογής της

Οι τράπεζες συμφώνησαν να τηρήσουν όρια στα ΠΟΣΑ ΤΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ
ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ.

Το όριο θα ήταν ένας αριθμός ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ από την πραγματική αξία του χρυσού και του ασημιού στο θησαυροφυλακιο.

Συχνά η αναλογία ήταν 9 ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ έναντι 1 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΟΛΛΑΡΙΟΥ ΣΕ ΧΡΥΣΟ.

συνεχίζεται.....

Το παρόν είναι μετάφραση απο το βίντεο που υπάρχει στο you tube  Το χρήμα ως χρέος.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Αναλύσεις καί σχόλια δεικτών - μετοχών.
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ BLOG
http://analytakis.blogspot.com/

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
ΛΟΓΩ ΕΣΚΕΜΜΕΝΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ CAPITAL, ΜΠΟΡEIΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΗΛΕΣ

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΔ ΜΕΤΟΧΩΝ Σχολια Δεικτων Αναλυσεις



Από 22/11/13

Από 16/12/13
Flag Counter


[ Copy this | Start New | Full Size ]


Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις